De profeet Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, is naar de aarde gestuurd als een genade voor de hele schepping. Zo staat er in de Koran over hem:

“En Wij hebben u slechts gezonden als genade voor de werelden”

                                                                           (Soerah al Ahzaab 21:107)

Meer dan een miljard mensen op deze wereld hebben hem geaccepteerd als een Boodschapper van de Schepper en vele anderen die hem niet accepteren maar wel zijn hoogstaande karakter erkennen en onderschrijven. Er zijn vele boeken over deze man geschreven en zijn biografie staat tot in de detail gedocumenteerd. Desondanks zijn er nog steeds mensen die deze man door onwetendheid zien als wreed. Daarom heb ik een fragment uit zijn leven gehaald om te laten zien hoe groot de genade van deze man was.

Deze gebeurtenis vond plaats enkele jaren nadat hij zijn profeetschap had ontvangen. In Mekka werd de uitnodiging naar het aanbidden van één God niet gewaardeerd door de edelen die omwille van financiële redenen liever de afgoden zagen blijven. De profeet Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, en zijn volgelingen werden omwille hiervan hevig vervolgd en gemarteld, terwijl zij geen enkele vorm van geweld of bedrog gebruikten.

De profeet besloot hierop om het te proberen in een stad vlak buiten Mekka, genaamd Taïf. Wij moeten begrijpen dat de profeet niet als een soort Jehova getuige langs de mensen ging om ze hun ongelijk te bewijzen. De profeet bevond zich onder een volk dat pasgeboren meisjes levend begroeven omdat zij als minderwaardig en een schande werden beschouwd. Een volk dat vrouwen verkocht en ermee handelde alsof ze niets zijn. Een volk dat slaven had en deze onmenselijk behandelde. Een volk dat oorlog voerde en andere volkeren afslachtte omwille van een conflict van eer en trots. De profeet riep te midden van dit soort mensen op tot vrede, beschaafdheid, hoog moraal en gelijkwaardigheid.

De profeet probeerde de mensen van Taïf te bereiken. Hij probeerde ze duidelijk te maken dat we goed om dienen te gaan met de vrouwen, dat er geen discriminatie zou moeten zijn op basis van afkomst, dat we edelmoedig met elkaar horen om te gaan. Maar de mensen verwierpen zijn boodschap en verklaarden hem voor gek. Ze bespotten hem en wouden niets weten van goed gedrag en menselijkheid. Dit leidde ertoe dat de heersers van Taïf besloten om de profeet Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, te verjagen uit Taïf. En niet zomaar. Ze besloten om hem te vernederen en pijn te doen. Ze verzamelden alle vrouwen, kinderen en bedienden en zette ze op een rij. Je moet je voorstellen dat je door een lange straat loopt met aan de ene kant de vrouwen en kinderen en aan de andere kant de bedienden en zwervers. Je moet langs deze mensen lopen en terwijl je dat doet wordt je uitgescholden, bespuugd en bekogeld met stenen. Dit is wat er gebeurde met de profeet. Hij werd belachelijk gemaakt, gepijnigd en geslagen. De pijniging was zo erg dat de profeet letterlijk van top tot teen bloedde door alle stenen die hem raakten.

Zoveel pijn, zoveel beledigingen en bespottingen. Waarom? Omdat hij het beste voor had met de mensen, omdat hij wou dat de mensen goed zouden leven en elkaar goed en menselijk zouden behandelen. Dit is hoe ze met hem omgingen. Toen de profeet eenmaal buiten Taïf was aangekomen vond hij rust bij een waterplaats. Daar richtte hij zich tot zijn Heer. Hij was bang dat Allah kwaad op hem was. En dit is een zeer wijze les. Na alles wat hem overkomen was gaf hij de mensen van Taïf niet de schuld, hij nam het zichzelf kwalijk, hij dacht dat hij zelf iets verkeerds had gedaan en daardoor zo werd aangepakt. Hij richtte zich tot zijn Heer en liet Hem weten dat dit alles niet betekent voor hem zolang zijn Heer maar niet kwaad op hem is.

Op dat moment stuurde Allah twee engelen naar de profeet. Hij stuurde Gabriël en de Engel die de controle heeft over de bergen. Gabriël werd gestuurd om de profeet te troosten en hem de vredesgroet te geven namens Allah. De Engel van de bergen werd gestuurd om de profeet een optie te bidden. Hij zei namelijk tot de profeet:

“O profeet! Als u wil, kan ik de bergen neer laten storten op deze mensen die u dit hebben aangedaan! U hoeft slechts een woord te uiten en het is gedaan!”

Dit is de ideale test. Wat zou jij doen? Zou je wraak nemen op de mensen die je zo hebben behandeld? Zelfs als je dit zou doen, er zullen sommige mensen zijn die er begrip voor hebben. Die zullen snappen dat je wraak neemt. Als de profeet een wrede man was zoals sommigen zeggen, dan had hij deze mogelijkheid zeker gegrepen. Maar wat deed hij? Hij zei:

“Nee, doe dit niet. Dit is niet wat ik wil. Wellicht dat er mensen uit dit volk zullen voortkomen die alleen Allah zullen aanbidden.”

Hoe kan het dan, dat er mensen zijn die de profeet wreed durven te noemen. Is dit een beschrijving van een wreed persoon? Zo zijn er nog vele voorbeelden uit zijn leven te halen om aan te tonen hoeveel genade Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, in zijn hart had. Ben je nieuwsgierig? Bestudeer het leven van deze man. Dit is een persoon die je moet kennen.