''O mensen, Wij hebben jullie geschapen uit mannen en vrouwen en Wij hebben jullie tot volken en stammen gemaakt, zodat jullie elkaar leren kennen.'' (Koran: Hoofdstuk 49, vers 13)

Abu Al-Darda, moge Allah tevreden op hem zijn, zei: ‘‘Drie mensen maken mij aan het lachen en drie zaken maken mij aan het huilen.’’

‘‘De drie die mij aan het lachen maken zijn:

1. Een persoon die zijn hoop vestigt op dit wereldse leven, terwijl de dood hem nastreeft.

2. Een persoon die achteloos is tegenover zijn Heer, terwijl zijn Heer niet achteloos is tegenover hem.

3. Een persoon die altijd lacht, terwijl hij niet weet of hij Allah tevreden heeft gesteld of boos heeft gemaakt.’’

‘‘Wat mij doet huilen is:

1. Het gescheiden worden van mijn geliefden Mohammed en zijn de metgezellen.

2. De verschrikkingen van het moment van overlijden.

3. Het moeten staan voor Allah op de Dag waarop de geheimen zullen worden ontrafeld en ik weet niet of ik wel naar het paradijs zal gaan of niet.’’

Hoe vaak zien we welniet om ons heen, dat er Moslims zijn die hun prioriteiten ergens anders stellen. Iemand die het leven achterna jaagt alsof het leven er voor eeuwig zal zijn. Een persoon, die zijn ziel verkoopt, terwijl de dood op de loer ligt en op elke moment kan toe slaan.

Hoeveel mensen zijn er wel niet achteloos tegenover hun Schepper, zowel Moslims als niet-Moslims. Als Moslim ben je verplicht om de niet-Moslims te informeren over hun Heer en op te roepen en hen uit te nodigen, naar dat wat juist is.

Hoe vaak zien we wel niet in onze omgeving, dat een persoon altijd lacht, terwijl hij niet eens weet of hij zijn Heer heeft behaagd of zijn woede op de hals heeft gehaald. Wees bewust broeder, van hetgeen dat je doet!

Kijk en leer van deze dierbare metgezel van de profeet, vrede en zegeningen zij met hem, datgene dat hem doet huilen is de scheiding tussen zijn geliefde Mohammed en de metgezellen. Velen van ons kennen niet eens de geschiedenis van Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, of de biografieën van zijn metgezellen. Het zou mooi zijn als de meesten van ons minstens zouden weten, wie de tien metgezellen zijn die verzekerd zijn van het paradijs. Begin hun namen maar eens te leren kennen en dan hun biografieën te bestuderen. Zo leer je vanzelf van hun te houden. Zou je niet bij hun geschaard willen worden in het hiernamaals? Is het dan niet gepast om minstens te weten wie deze mensen zijn, voordat je een plek wenst bij de geliefde profeet Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, en zijn metgezellen. Het is een feit, dat wanneer je echt van iets of iemand houdt, dat je ook alles te weten probeert te komen over diegene. Maak jullie liefde oprecht! En dat kan alleen maar middels het opdoen van kennis. En kennis krijg je uiteraard alleen als je er wat voor gaat doen…

Abu Darda zegt verder ook te huilen van de verschrikkingen van het moment van overlijden; waar blijven onze tranen? Hoe vaak denken wij aan het moment van de dood? Weten we überhaupt wel iets over de dood? Als je er niets over weet, is het inderdaad moeilijk om jezelf er aan te herinneren en er over te huilen.

Een advies voor mezelf en tevens voor jullie is om tenminste 1 maal per dag de dood te gedenken, zodat je weer met beide benen op de grond komt te staan en niet blijft zweven in de waan dat we het eeuwige leven bezitten, denkende dat zolang we niet aan de dood denkt, hij ons ook niet zal komen opzoeken.

Iedereen zal de dood proeven, dus wees er maar bewust van. Een bekende smeekbede die de profeet Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, deed tijdens de tashahoed (het wijzen met de vinger in het gebed) is: ‘‘Oh Allah, ik zoek mijn toevlucht bij U tegen de beproevingen van leven en dood.’’

Spreek dit uit met nederigheid en onderwerping. Zeg deze woorden niet als een robot, die de woorden heeft ingestudeerd en allang al niet meer weet wat ze betekenen en waarvoor ze dienen. Wees geen ezel die enkel en alleen bagage draagt maar niet weet wat er op zijn rug ligt.

Abu Darda zegt bang te zijn voor de Opstanding en de Berechting, waarop de geheimen zullen worden ontrafeld en hij niet weet of hij wel wordt binnengelaten in het paradijs of niet? Als hij, als metgezel van de profeet Mohammed, vrede en zegeningen zij met hem, niet eens zeker weet of hij het paradijs wel binnenkomt, hoe zit het dan met ons? Hoe onzeker zouden wij dan welniet moeten zijn? Wij weten al helemaal niet of we het paradijs wel mogen betreden, maar huilen wij ook als deze gedachte in ons opkomt? Staan we er überhaupt bij stil?

Vraag jezelf dagelijks, tijdens elk gebed eens af…

Wat heb ik vandaag voor school gedaan?

Wat heb ik vandaag voor mijn werk gedaan?

Wat heb ik vandaag voor mijn vrienden gedaan?

Wat heb ik vandaag voor mijn familie gedaan?

Als je dat allemaal bij elkaar optelt en dan tegenover de volgende vraag zet:

Wat heb ik vandaag voor Allah gedaan, Degene die mij elke dag opwekt uit mijn slaap, Degene die voor mijn onderhoud zorgt, Degene die mij gezond houdt en mij staande houdt! Wat heb ik voor HEM gedaan? Of zijn al mijn daden van vandaag voor de shaytaan geweest…?

Wees bewust over hetgeen je doet of placht te doen en zuiver je intenties voor dat je iets doet!

Elke daad wordt beloond, naargelang je intentie. Zuiver dus je intentie en zorg dat hetgeen dat je doet conform de Edele Quran en de Soennah is.

Moge Allah mijn intentie zuiveren en me ontdoen van hoogmoed.

___________________________________________________________________________________

Vertaald en bewerkt door: Abu Adam, Ibrahim Dahou
Bron: Ibn Al-Mubarak, Al-Zuhd wa Al-Raqa'iq