|
Er is een oude gezegde dat als volgt luidt: "Hoe kalmer de oceaan, hoe dieper het is." “Stille wateren diepe gronden” Een ander gezegde luidt: "Een lege kar maakt meer lawaai dan een volle kar." Elk cultuur kent zijn eigen gezegdes.
Deze uitspraken wijzen naar hetzelfde punt: dat kalmte namelijk een deugd is.
Een deugd die we kunnen aanleren. Er is geen twijfel mogelijk over de waarheid van dit punt.
De menselijke geest functioneert het beste als de omgeving kalm en gesetteld is. Ook functioneert het op zijn best, wanneer het temperament van de denker kalm(rustig,berekenend)is. Wanneer de menselijke geest te kampen heeft met externe of interne commotie zal hij zijn kracht verliezen en zwakker worden en gemakkelijker ten prooi vallen aan onbezonnenheid en roekeloze passie.
Het is een strategie in een debat om de tegenstander boos te krijgen, want zodra de tegenstander zijn kalmte niet bewaart, kan het zijn of haar nederlaag worden. Vooral als de tegenpartij in staat is om zich koel te houden en een glimlach op zijn gezicht te zetten.
Allah de Meest Verhevene beschrijft degenen die geloven en vertrouwen hebben op hun Heer als zijnde:
وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ
"degenen die de hevigste zonden en schandelijke daden vermijden, en, wanneer zij boos zijn dan zelfs vergeven." [Soera Al-Shura: 37]
Subhana Allah, Moge Allah ons onder hen scharen, die vergeven Amien
De Profeet vrede en zegeningen zij met hem waarschuwt ons dat: "Woede is een brandende gloeiende sintel in het menselijke hart dat opgestoken wordt." [Musnad Ahmad (11158)]
We kunnen een les trekken uit wat er gebeurde toen de profeet vzmh op de sterfbed van zijn oom Abû Talib was. De Profeet (vrede zij met hem) betrad zijn kamer en vond hem in gezelschap van Abû Jahl en Abd Allah b. Abî Umayyah.
De Profeet Mohammad, vrede en zegeningen zij met hem zei:
"Mijn oom, verklaar dat er geen God is dan God, zodat ik voorspraak mag doen namens u voor Allah."
Hierop zeiden, Abu Jahl Abd Allah b. Abi Umayyah: "O, Abû Talib! Verlangt u naar iets anders dan de manieren van` Abd al-Muttalib? " (je gaat toch geen ander geloof aan nemen, dan die je hebt.)
Abû Talib overleed, en ontkende de acceptatie van de Islam al wetende dat het de enige waarheid is, dit uit angst voor publieke schande. Niettemin heeft de Profeet (vrede zij met hem) gezegd: "Ik zal vergiffenis bij Allah blijven zoeken voor u zo lang Allah de meest Verhevene mij dit niet verbiedt om dit te doen."
Daarna openbaarde Allah de Meest Verhevene het volgende vers:
"Het is niet passend voor de profeet en de gelovigen, dat zij bidden om vergeving voor de afgodendienaren, zelfs al waren dezen verwanten, nadat het aan hen duidelijk is gemaakt, dat zij de bewoners van het Vuur zijn". [Soera Al-Tawbah: 113]
De Profeet (vrede zij met hem) was in een hartwringende situatie. Hij hield van zijn oom, die op zijn beurt weer van hem hield en enorm veel voor hem heeft gedaan.
Deze kwestie raakte de profeet vzmh diep; het kan beschouwd worden als een serieuze kwestie: de kwestie van het geloof in Allah de meest Verhevene en in zijn boodschapper en het aanbidden van Allah de Meest Verhevene alleen. De Profeet (vrede zij met hem) verzocht zijn Oom Abu Talib niets meer en minder, dan om zijn verklaring van geloof af te nemen voordat hij stierf.
De Profeet (vrede zij met hem) was bewust van het feit dat een persoon gevoelig oftewel onduidelijk kan denken op het moment van overlijden. Daarom sprak hij tot hem in een kalme en duidelijk, zeggende: "Mijn oom, verklaar dat er geen God is dan Allah de meest Verhevene, zodat ik voorspraak mag doen namens u voor Allah de meest Verhevene."
De Profeet (vrede zij met hem) heeft zichzelf niet toegestaan om in discussie te gaan met zijn tegenstanders toen zij zijn Oom Abû Talib beschimpten met de eer van de stam Qoeraisj en hem eraan hebben herinnerd aan de religie van zijn voorouders. Hij herhaalde het verzoek aan zijn oom op aleen op een kalme manier.
Het gedrag van de Profeet vzmh zou ons eraan moeten herinneren dat ook juist wanneer we weten dat we gelijk hebben, dit ons geen excuus geeft om boos te zijn. Sterker nog, als we op de waarheid zitten hebben we des te meer reden om kalm te blijven. Boosheid verwart alleen zaken en maakt het moeilijker voor ons om helder te denken om zo onze gedachten aan anderen te communiceren.
Er wordt gezegd dat kalmte de bekroning van deugd is. Als we er over nadenken, zien we dat een persoon die kalm blijft het voordeel heeft onder alle omstandigheden – Oftewel in overleg, onenigheid, aanvaarding en weigering. Kalmte verhoogt iemands goede eigenschappen en maakt dat zijn slechte kwaliteiten minder ernstig lijken. Zelfs een zondaar, als hij betoogt zijn kalmte en goede manieren te behouden, is het meer waarschijnlijk dat hij verontschuldigd wordt voor zijn wandaden.
We zouden de woorden van de Profeet Muhammad vrede en zegeningen zij met hem nooit mogen vergeten: "De sterke persoon is niet degene die zijn tegenstander neer kan gooien. De sterke persoon is degene die zich zelf onder controle kan houden, bij boosheid(Woede)."
Door: Sheikh Salman al-Oadah, Moge Allah hem bijstaan.
Vertaald door Abu Adam, Ibrahim Dahou |
